Kinderen

De kindernevendienst

Kinderen zijn, net als jongeren en volwassenen, een wezenlijk onderdeel van onze kerkgemeenschap. Alleen samen zijn we kerk. Maar veel van wat er in een kerkdienst gebeurt gaat over hun hoofden heen. Daarom hebben ze hun eigen kindernevendienst.

Elke zondag komen we allemaal -kinderen, jongeren en volwassenen - bijeen in de grote kerkzaal om met elkaar de dienst te beginnen: één gemeenschappelijke aanzet, voordat ieder op z’n eigen wijze met hetzelfde bijbelgedeelte aan de slag gaat. Nadat de kinderen naar voren zijn geroepen voor een gesprekje met de dominee, krijgen ze hun eigen kaars overhandigd die is aangestoken aan de Paaskaars. Ze nemen het licht mee naar hun eigen ruimte.

-wat doen we tijdens de kindernevendienst?-
Eerst zingen we samen. Daarna gaan we in twee groepen uiteen, de kinderen van 4-7 jaar in de ene groep, die van 8-12 jaar in de andere. Beide groepen luisteren naar een verhaal uit de bijbel, en praten daar wat over. Tot slot verwerken we het thema in een tekening of een knutselwerkje.

-wat is het belang van zo’n aparte bijeenkomst?-
In de kindernevendienst komen de bijbelse thema’s op kindermaat aan de orde. Door er met de kinderen over te praten, begrijpen ze gemakkelijker welke betekenis die oude verhalen hebben voor hun eigen leefwereld.
Verder krijgen ze alle gelegenheid te vertellen wat ze bezighoudt. We hopen dat ze zo een eigen band met de kerk ontwikkelen, dat ze zich gehoord weten en zich thuis voelen.

-bijzondere activiteiten-
Een aantal malen per jaar organiseren we een reeks van bijeenkomsten olv de dominee, en gaan de kinderen tijdens hun zondagse bijeenkomst spelenderwijs aan de slag met een bepaald thema. Zo zijn er kinderbesprekingen geweest over het Heilig Avondmaal, het Onze Vader en de doop. Deze drieluiken zijn, mede door de interactie tussen het grote aantal deelnemende kinderen, een succes.
In de adventsperiode wordt met de kinderen een kerstspel ingestudeerd, dat tijdens de jaarlijkse kinderkerstviering op de 4e adventszondag wordt uitgevoerd. Daarbij zijn, behalve alle andere kerkgangers, ook de door de kinderen speciaal uitgenodigde familieleden en vriendjes betrokken.

-in (de) kinderschoenen-
Al is er een aparte kindernevendienst, tegelijkertijd blijven we zoeken naar manieren om de kernmomenten van het geloof samen met alle kerkgangers te vieren in speciale erediensten voor alle leeftijden.

Uit deze zoektocht zijn al een aantal, min of meer ingeburgerde, speciale vieringen ontstaan. Laagdrempelige kerkdiensten waarbij zoveel mogelijk recht wordt gedaan aan de leefwereld en het taalveld van kinderen. Zo vieren we drie keer per jaar het kinderavondmaal. Als volgende stap werd in maart 2007, op de zondag van Palmpasen, een dienst voor alle leeftijden gevierd, compleet met zang, dans en beweging. Ook dat lijkt een vaste plek te krijgen. Eén van de doelen van een komend drieluik is om er naartoe te werken dat een gedeelte van de dienst door kinderen wordt gedaan.

Zo willen we steeds nieuwe wegen inslaan, in het groeiend besef dat we elkaar nodig hebben om werkelijk voluit kerk te kunnen zijn.

Kerkdienst voor alle leeftijden (zondag 28 maart 2010)

De Seidermaaltijd (eerste avond van Pesach, het joodse paasfeest)

"Vurig heb ik ernaar verlangd om dit Pesachmaal met jullie te eten" (Lucas 22:15)

De essentie van het Pesachverhaal is dat je jezelf bevrijd mag weten, van slaaf tot vrije mens. En ook als je dat zo niet kunt beleven, mag je jezelf toch gedragen weten door de nabijheid van God en zijn hoopvolle toekomst.

Hier kan je de foto's vinden: foto's

De vertelcarrousel van het Koningskind in de sneeuw
Het was al vroeg gaan sneeuwen op de vierde Advent, de dag van de viering van het kinderkerstfeest. De stad werd prachtig wit.
We waren in spannende afwachting van wie de gladheid zouden trotseren. Alexandra zou viool spelen, maar met die gladde wegen was Brussel voor haar veel te ver weg. De harpiste, Emma, kwam wel, maar zonder harp. Die was te groot en te zwaar voor in de tram en bovendien al ontstemd door de kou.

Alle andere deelnemers waren er wel. Aan het begin van de dienst brachten ze brandende theelichtjes naar binnen, voorzien van kleine engeltjes die aankondigden: “Johannes wordt verwacht” en “Jezus komt”. Ze vertelden ons met woorden en met muziek het verhaal van de geboorte van het Koningskind. Op een beeldscherm werden de bijbehorende plaatjes vertoond.
Aan het eind van de vertelling toverden twee kinderen van achter de preekstoel een groot, goudkleurig pakket tevoorschijn als teken van vrede, liefde en geluk. Ook werden aan de in kleine getale aanwezige gemeenteleden zelfgemaakte geboortekaartjes uitgedeeld.

De engelen die her en der waren opgehangen, de concentratie van de kinderen bij hun snarenspel en trompetgeschal. De aandacht van de aanwezigen voor de mooie en duidelijke voordrachten en de preek van ds Steven, waarin hij ons liet zien dat iedereen in het kerstverhaal in beweging komt om een droom waar te maken. Dit alles maakte het geheel tot een hartverwarmende en onvergetelijke gebeurtenis.

Hartelijk dank aan de vertellers en de muzikanten Emma, Lea, Felix (gitaar), Yde (viool), Liese (piano), Alexia (cornet), Zina Sluijs en Elisey. Blij zijn we met zoveel –jong- talent in de kerk.

Na afloop van de dienst stond er in de krocht voor alle kinderen een drankje, iets lekkers en een cadeautje klaar.

Klik hier om de hele presentatie te downloaden... SLIDES

De dominee praat met de kinderen over de Heilige Doop

Met regelmaat wordt in onze gemeente het sacrament van de Heilige Doop bediend.
Telkens komen de kinderen van de kindernevendienst, speciaal voor de doopbediening,
uit hun eigen ruimte naar de kerkruimte om erbij te zijn. Zo zijn zij op hun manier getuige van de doopbediening en verwelkomen de dopeling met een liedje (bijvoorbeeld drie druppeltjes water) en een geschenkje.

Om de beleving van de kinderen te verdiepen en op kinderniveau allerlei vragen over dopen aan de orde te stellen ging dominee Fuite in een drietal zondagse bijeenkomsten met de kinderen spelenderwijs aan de slag over het hoe, wat en waarom van dopen.

In de 1e bijeenkomst op zondag 28 september 2008, bespraken we een aantal punten die bij een doop horen, zoals de vraag wat mensen die zichzelf of hun kindje laten dopen nu eigenlijk precies beloven.

Daartoe vertelde de dominee een verhaal over Marijke en Peter, twee jonge mensen die verliefd worden, uiteindelijk trouwen, ook in de kerk. Als ze een tijdje later een eerste kindje krijgen, Pieter-Jan, komen ze voor de afweging te staan hun kindje wel of niet te laten dopen. Vervolgens worden allerlei argumenten voor en tegen genoemd, in het verhaal aan bod komend in een levendige conversatie tussen Marijke en Peter. Uiteindelijk wordt de dominee erbij geroepen, die wel leuk meedoet aan het gesprek maar absoluut niet op een bepaald antwoord aanstuurt. Door beide ouders het er onderling niet zomaar over eens te laten zijn, alsook door een en ander na de geboorte van het tweede kindje, Ellen, anders te laten lopen, kwamen verhalenderwijs allerlei aspecten rond dopen, belofte en verantwoordelijkheid aan de orde.

De 2e bijeenkomst op zondag 2 november 2008, had een heel eigen opzet. Dit keer stond het moment danwel de leeftijd waarop gedoopt wordt centraal. Daarna beleefden we met onder andere een 20 tal kinderen samen de doop van Ruth (Mireille Alie), het dochtertje van Lex Buddingh en Annemieke Slim. Dominee Neeltje Reijnders ging voor in deze viering en bediende het sacrament.

Als eerste Bijbellezing werd psalm 23 - “de Heer is mijn herder” gelezen op verzoek van de doopmoeder. De doopvader koos Matteus 6 : 25-34, die eindigt met de bekende tekst “maakt u dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal zijn eigen zorgen hebben”.

In het “Gebed voor ons kind” kwamen verschillende uitdrukkingen en symbolen voor die veel rondom de doop worden gebruikt :

Wij leggen de namen van ons kind in Uw handen,
graveert gij ze met onuitwisbaar schrift.
Dat niets of niemand ze daaruit kan branden,
dit kind van U, Uw allerkostbaarste gift.

Houdt Gij ons kind vast, als wij haar los moeten laten,
en laat altijd Uw kracht boven haar zwakheid staan.
Uw nabijheid zal haar op haar eigen weg altijd baten,
als zij niet in het schema van de wereld zal gaan.

Wij vragen U niet ons kind elk verdriet te sparen,
maar weest Gij wel haar troost, als zij eenzaam is en bang.
Wil om Uws Naams wil haar in Uw verbond bewaren.
Gedoopt, bemind, gekend haar leven lang.

Wij leggen de namen van ons kind in Uw handen

Amen

Vrij bewerkt, oorspronkelijke tekst van Geeske Wiersma

De 3e bijeenkomst vond plaats op zondag 10 mei 2009, dominee Fuite en de kinderen praatten met een aantal mensen die hun eigen doop bewust hebben meegemaakt.

Tot dan toe hadden we ons met name geconcentreerd op de doop zoals die in de meeste gevallen plaatsvindt : als baby een aantal maanden na de geboorte, waarbij de ouders de beslissing nemen om dit sacrament te laten bedienen / plaatsvinden.

De keuze kan echter ook door de te dopen persoon zelf gemaakt worden op een later moment in zijn of haar leven. In onze gemeente is dat de laatste jaren al verschillende keren het geval geweest en wij vonden het dan ook erg fijn dat Gwenn Troukens en Elisey Gretchko hun ervaringen met ons wilden delen.

Beiden kozen er heel bewust voor hun geloof in God op deze manier te laten bevestigen.
Zij -toen begin twintig - als onderdeel van haar belijdenis en hij - nog geen 10 – “omdat hij graag bij Jezus en de gemeente wilde horen”. In de Oekraïne is het heel gewoon dat er pas gedoopt wordt als een persoon bijna volwassen is, Elisey voelde echter al op zeer jonge leeftijd dat hij zich niet alleen wilde laten dopen, maar dat dat “zoals (bij) Johannes” moest gebeuren.

Zo kwam het dat er op zondag 1 februari 2009 een deel van de plechtigheid ’s morgens plaats had in onze eigen kerk en een behoorlijk aantal gemeenteleden er ’s middags in Denderleeuw getuige van kon zijn hoe Elisey door onderdompeling gedoopt werd. Het was een unieke en indrukwekkende ervaring.

Voor die gelegenheid werd het liedje “drie druppeltjes water” wat aangepast :

Drie golven water

1 wil zeggen : Ja, God houdt van mij
2 bevestigt : Nu hoor ik er ook echt bij
3 antwoordt : Daarom zijn we als gemeente blij
Weet je wat we gaan doen : we geven je straks een zoen !

Zowel Gwenn als Elisey zouden exact dezelfde beslissing nemen als ze voor zichzelf opnieuw zouden moeten kiezen. Ook aan hun eigen kinderen zouden ze zelf de keuze willen laten, hoewel …….......... voor ouders is het toch ook wel erg mooi om hun kind opgenomen te weten in het verbond met God en de naam geschreven te weten in zijn hand.

Het kindernevendienstteam

-SPELLETJES-

Wil je wat bijbelse spelletjes spelen, klik dan hier.